I) Czym są zakwasy? definicja.
Zakwasy (medycyna sportowa)
Zakwasy w medycynie sportowej to nazwa uszkodzeń tkanki mięśniowej wynikających z nadmiernego obciążenia poprzez wysiłek. Najczęściej zakwasy wynikają z mikrourazów tzw. płytki "Z" włókien mięśniowych.

Etymologia
Pochodzenie nazwy "zakwasy" wywodzi się z przyjęcia tezy o efekcie zakwaszenia mięśni kwasem mlekowym na skutek procesu fermentacji mleczanowej. Kwas mlekowy jest jednak bardzo szybko odprowadzany z mięśni przez układ krwionośny i nie ma wpływu na ból odczuwany po kilku godzinach od nadmiernego obciążenia mięśni.

II) Rodzaje zakwasów.
Wyróżniamy dwa zasadnicze typy bolesności mięśni szkieletowych :

a) tzw. bolesność wczesna, występująca podczas intensywnych ćwiczeń fizycznych. Jej zasadniczą przyczyną są zmiany biochemiczne, pojawiające się w obrębie komórek mięśniowych wraz z postępującym rozwojem zmęczenia. Zaliczyć do nich możemy m.in. zwiększenie ilości powstającego kwasu mlekowego, zachwianie równowagi kwasowo-zasadowej, przesunięcia jonowe itp. Drażnienie wolnych zakończeń nerwów czuciowych, pełniących rolę receptorów czuciowych w mięśniach, powoduje powstanie odczucia tego rodzaju bólu. Ból ten może być również ząwiązany z procesami niedotlenienia i niedokrwienia pracujących mięśni, ale wówczas jest on krótkotrwały i zanika po zaprzestaniu wysiłku fizycznego.

b) DOMS (Delayed Onset Muscle Soreness ) pojawia się ze znacznym opóźnieniem, zazwyczaj pomiędzy 24 a 48 godziną po zakończeniu pracy, a ustępuje całkowicie dopiero po 5-7 dniach od zaprzestania ćwiczeń. Długo uważano, że przyczyną rozwoju DOMS jest nadmierne nagromadzenie kwasu mlekowego, tzw. zakwasy w obrębie pracujących mięśni. Jednakże wiadomo, że wytworzony w komórkach mięśniowych mleczan dyfunduje do krwi, gdzie jego stężenie wzrasta zdecydowanie już w pierwszych minutach po zakończeniu wysiłku. Powrót do wartości przedwysiłkowych następuje najczęściej po upływie jednej godziny od zakończenia pracy, tak więc wyklucza to udział kwasu mlekowego w powstawaniu DOMS. Objawami DOMS są m.in. ograniczenie zakresu ruchu, osłabienie maksymalnej siły skurczu dowolnego zazwyczaj o 50-60%, obrzęki, bolesność uciskowa, dysfunkcje nerwowo-mięśniowe, pojawienie się we krwi markerów (wskaźników) uszkodzenia tkankowego. Za ból mięśniowy mogą być odpowiedzialne bodźce zarówno mechaniczne, jak i chemiczne- w tym również zapalne, działające na receptory bólu rozmieszczone w mięśniu i tkance łącznej. W wyniku wzrostu napięcia włókien mięśniowych, jakie powstaje wskutek ich rozciągania przez siłę zewnętrzną, dochodzi do rozrywania błon komórkowych i uszkadzania innych elementów komórek, np. retikulum endoplazmatycznego (cienkich błonek oddzielających od siebie różne obszary wewnętrzne komórki), mitochondriów (miejsce produkcji energii w komórce) czy cytoszkieletu (szkieletu komórki). W niektórych przypadkach rozmiar uszkodzenia włókien mięśniowych może być ogromny, nawet obejmować 50% wszystkich włókien.

II) Sposoby zapobiegania powstawania zakwasów i ich zwalczania.
Trening musi być poprzedzony rozgrzewką, najlepiej stretchingiem. Stretching pomaga w zapobieganiu nadciągnięciom mięśni oraz przygotowuje je do ciężkiego napinania. Wpływa również na osłabienie bólów mięśniowych, zwiększa krążenie krwi i pomaga przezwyciężać skurcze mięśniowe.

a) Stretching - Trening musi być poprzedzony rozgrzewką, najlepiej stretchingiem. Stretching pomaga w zapobieganiu nadciągnięciom mięśni oraz przygotowuje je do ciężkiego napinania. Wpływa również na osłabienie bólów mięśniowych, zwiększa krążenie krwi i pomaga przezwyciężać skurcze mięśniowe.

Do głównych faz i zasad stretchingu zalicza się:
• napinanie poszczególnych mięśni przez 10-15 sek.
• rozluźnianie ich na 2-5 sek.
• rozciąganie przez ok. 10-30 sek. (nie można doprowadzać do uczucia bólu - grozi to rozerwaniem tkanek i kontuzją)
• równomierne ćwiczenia oddechowe towarzyszące poprzednim (nie wstrzymywać oddechu)

Streching można podzielić na kilka rodzajów:
• rotacja stawów - rotacyjny ruch stawów mający poprawić ich smarowanie
• rozciąganie statyczne - rozciąganie mięśni podczas spoczynku i ich rozluźnienia (np. dociskanie)
• rozciąganie dynamiczne - rozciąganie mięśni poprzez ruch (wymachy itp.)


b) Masaż profilaktyczny - Głównym jego celem jest poprawa krążenia obwodowego, tj. ułatwienie odpływu krwi żylnej oraz doprowadzenie krwi tętniczej do tkanek. Zależnie od celu wykonuje się go całą dłonią, kostkami rąk, kciukami, stosując różną siłę ucisku w różnych miejscach.

Masaż profilaktyczny ma na celu:
1. Wspomaganie walki z wadami wrodzonymi narządów ruchu, kręgosłupa itp.
2. Zapobieganie różnego typu zastojom, zakwasom mięśniowym, które powstają np. wykonywania pracy statycznej.
3. Poprawę krążenia w kończynach
4. Wspomaganie odpowiedniej kondycji mięśniowej
5. Poprzez stosowanie masażu całego ciała ogólną poprawę pracycałego organizmu

c) Kąpiel - wielu ludzi na różnych forach (niekoniecznie dotyczących Le Parkour) poleca kąpiel. Zimną kąpiel zażywamy tuż po treningu, aby schłodzić rozgrzane mięsnie. Jeśli ta metoda nie poskutkuje lub nie przyniesie zadowalających rezultatów na następny dzień zażywamy kąpieli, ale już w gorącej wodzie. Kąpiel ta umożliwia nam rozgrzanie zastałych mięśni, co spowoduje wyzbycie się zakwasów. Tu informacja dla dziewcząt mających zakwasy, kąpiel w gorącej wodzie jest jedną z przyczyn powstawania cellulitisu.

d) Maści rozgrzewające - znanym i sprawdzonym sposobem zwalczania zakwasów są maści rozgrzewające, dostępne w każdej aptece, np.:

1. Ben-Gay:
Działanie: Efekt przeciwbólowy składników spowodowany jest stymulacją czuciowych zakończeń nerwowych w skórze i dotyczy ;głębszych struktur jak stawy, mięśnie, ścięgna. Mentol działa rozgrzewająco i wywołuje miejscowe przekrwienie tkanek ułatwiając wchłanianie salicylanu metylu oraz usuwanie nagromadzonych produktów toksycznych, np. kwasu ;mlekowego. Salicylan metylu wchłaniany przez skórę wywołuje systemowy efekt przeciwbólowy. Skojarzone działanie obu składników powoduje zmniejszenie bólu mięśniowego oraz zmniejszenie napięcia mięśniowego powodującego ból.

Wskazania: Do stosowania zewnętrznego. Maść: bóle stawowo-mięśniowe spowodowane zapaleniem stawów, bóle i sztywność stawów, bóle okolicy lędźwiowo-krzyżowej spowodowane napięciem mięśni.

Cena: ok. 13 zł

2. Rub arom:
Działanie: Działanie preparatu oparte jest na substancjach czynnych wchodzących w skład olejków eterycznych.

Wskazania: Wspomagające leczenie grypy, przeziębienia, zapalenia oskrzeli z towarzyszącymi im objawami kaszlu, bólów kostno-stawowych oraz bólów mięśniowych.

Cena: ok. 9 zł

3. Fastum:
Działanie: Preparat do stosowania miejscowego działający przeciwzapalnie i przeciwbólowo. Wchodzący w jego skład ketoprofen - lek z grupy NLPZ - wchłania się przez skórę, przenikając do zmienionych zapalnie miejsc. Nie kumuluje się w organizmie. Preparat, dzięki zawartości alkoholu, wywiera także powierzchniowe działanie chłodzące i łagodzące.

Wskazania: Bóle mięśniowo-szkieletowe spowodowane urazami, np. kontuzjami związanymi z uprawianiem sportu, urazami stawów z naderwaniem więzadeł bez zwichnięcia, uszkodzeniami ścięgien i mięśni wskutek nadmiernego wysiłku. Ostre bóle w okolicy lędźwiowej w przebiegu dyskopatii. Pomocniczo w leczeniu stanów zapalnych w chorobie zwyrodnieniowej stawów obwodowych.

Cena: ok. 25 zł

4. Amol:
Działanie: Uspokajające, dezynfekujące, poprawiające krążenie.

Wskazania: zewnętrznie AMOL stosuje się w: bólach mięśniowych i stawowych, rwie kulszowej, w bólach głowy i zębów, zwichnięciach i skręceniach kończyn, ukąszeniach owadów. Do pielęgnacji ciała: przy wypryskach, zaskórnikach, w higienie jamy ustnej i zębów.
Cena: ok. 25 zł (250 ml)

e) Inne sposoby zwalcznia zakwasów - przeszukując tony tematów i setki postów dotyczących pozbywania się zakwasów natrafiłem na ciekawe metody. Oto niektóre z nich:

1. piwo - wypite po treningu pozwala w dużym stopniu wyzbyć się niechcianych zakwasów.

2. glukoza + woda - jeden z członków forum sfd.pl przedstawił taką oto metodę zapobiegania zakwasom po ostrym treningu/wysiłku: "Przed treningiem o,5 l wody z okolo 50 g glukozy (Sprzedaja w wiekszych supermarketach w takich papierowych torebkach za 2-3 zlote)w czasie treningu woda 1,5 l z glukoza. Starcza mi na 8 godz treningu mniej wiecej. Po treningu znowu 0,5 l wody z glukoza, tez 50g gluka".

3. Jedzienie owoców - chodzi tu przede wszytkim o konsumowanie owoców cytrusowych, co pozwola odzyskać organizmowi niezbędne witaminy. Poleca sie jedzenie cytryn, pomarńczy, grejpfrutów, kiwi, melony, ananasy, maliny itd.

IV) Kilka słów na zakończenie
Powyższe informacje są zaczerpnięte ze stron podanych poniżej, zostały one nieznacznie zmodyfikowane. Ja dodałem niektóre ze swoich przemyśleń i informacji na teamat zakwasów jakie znalazłem na forach w internecie

Wiem że powinienem napisać o tym na początku ale niestety zapomniałęm. :D Ale lepiej późno niż wcale. Zapraszam do lektury!

Le parkour to mało znany, ale rozwijający się w Polsce sport ekstremalny. Jest to bardzo dziwny, a zarazem skuteczny sposób poruszania się po mieście. Parkour polega na przeskakiwaniu, zeskakiwaniu, wbieganiu i wspinaniu się na wszystkie możliwe przeszkody. Jesteś ograniczony tylko własną wyobraźnią. Możesz użyć każdej barierki, murku, czy też płotu na wiele różnych sposobów.

Parkour powstał w latach 80-tych we Francji, w podparyskim Lisses. Za twórców uważa się Davida Belle’a i Sebastiena Foucana. Początkowo wyglądało to jak dziecinna zabawa, jednak po pewnym czasie zaczęli traktować swoje hobby poważnie. Te dwie znane wszystkim traceurom osobowości nazwały swoja „zabawę” Le Parkour, co w wolnym tłumaczeniu może oznaczać „bieganie swobodne”. Niektórzy uważają, że jest to sport inni, że wymyślone przez jakichś znudzonych szarością życia codziennego chłopców hobby, które prowadzi do kalectwa. Jak na razie nie udało się nikomu przeprowadzić zawodów w parkour, więc nie mamy tu jeszcze do czynienia z typowo sportową rywalizacją. Walczyć można jedynie ze swoim strachem i słabościami. Inny podział wśród traceurów (ludzi trenujących ten sport) wytworzył się na polu modnej ostatnio komercjalizacji, niektórzy uważają, że nie powinno się promować parkouru, pozostali wręcz przeciwnie. Oczywiście wiadomo, do czego taka promocja prowadzi, ale z drugiej strony nie można zapominać, że gdyby Belle i Foucan nikomu nie zdradzali tajników swojej sztuki, pozostałaby ona w granicach Francji.

W tym sporcie jedynym naszym konkurentem jesteśmy my sami-nasza psychika i wyobraźnia. Za każdym razem, kiedy podchodzimy do przeszkody i udaje nam się ją pokonać, przełamujemy pewien wewnętrzny opór, który nas powstrzymywał (chodzi tu o nieco trudniejsze wyczyny, niż przejście przez metrowy plot). Oznacza to nasze zwycięstwo, stajemy się przez to silniejsi i lepiej poznajemy samych siebie.

Wracając na ziemię, Parkour to po prostu ciężka praca i koncentracja przez cały czas trwania treningu. Jest wiele prostych tricków, które już na początku wykonuje się poprawnie, ale żeby dojść do perfekcji w zaawansowanych technikach, trzeba poświęcić na to sporo czasu. Nie możemy zapominać, że łatwo tutaj o skręcenie kostki, czy wybicie barku, a jeżeli poczujesz się zbyt pewnie i pomyślisz, że wszystko robisz doskonale, to wtedy radzę uważać na siebie. Jeśli nie chcesz, żeby przytrafiła Ci się taka przykra rzecz, musisz być maksymalnie skoncentrowany. Koncentracja nie może iść w parze z lękiem. Kiedy boisz się wykonać jakiś skok, lepiej rzeczywiście nie wykonuj go, gdyż kiedy się boisz, tracisz pewność siebie, jesteś niezdecydowany, przez co skok może się nie udać. Konieczne jest uwolnienie umysłu z myśli, przy czym nie można myśleć o samym uwolnieniu. Zwykły człowiek widzi swoją drogę jako dojście do wyznaczonego mu celu. Traceur ma podobnie, tylko że dąży do jak najszybszego dostania się do punktu przeznaczenia. Patrząc na otaczającą Cię rzeczywistość, widzisz przeszkody, które można pokonać na wiele różnych sposobów, w zależności od Twoich umiejętności.

Wielu ludzi uważa, że Parkour to bieganie po dachach dziesięciopiętrowych budynków. Tak naprawdę dachy są mniej interesujące dla traceurów, zdecydowanie wolą oni wszelkiego rodzaju barierki. „Przeszkoda” nie oznacza, że trzeba ją przeskoczyć, można na nią wejść, czy też przejść po niej. Jest wiele technik, umożliwiających każdą z tych rzeczy. Wszystko to wymaga ogólnego przygotowania fizycznego. Szczególnie ważne są nogi, które najlepiej ćwiczyć poprzez skakanie na skakance, przysiady z wyskokiem, wznosy na łydkach, syzyfki itd., ale również przydają się mięśnie rąk, klatki i pleców, które warto ćwiczyć, żeby osiągać lepsze rezultaty. W Parkourze nie dążymy do tego, żeby wyuczyć się na prawdziwego złodzieja (bo niektórzy tak to wykorzystują) ale tutaj chodzi o to, żeby szkolić swoje umiejętności. Myślę, że każdy z was, po przeczytaniu tego artykułu zrozumie, do czego „służy” Parkour.



A więc, zabierajcie się do roboty, i skoczcie do Świata Parkouru.

 

"Życie składa się z przeszkód i wyzwań, pokonywanie ich jest postępem"

 Sebastien Foucan poza niesamowitymi umiejętnościami w samym biegu zajmuje się również filozofią Parkour. Wiele jego przemyślen można znaleźć na jego stronie domowej (www.parkour.com). W tym artykule postaram się ją jak najdokładniej przedstawić.

Sebastien twierdzi, iż jeśli nabędziesz umiejętności w bieganiu swobodnym to wypracujesz sobie coś, co pozostanie z Tobą do końca Twych dni. Podkreśla on jednak, że rozumienie filozofii Parkour jest czymś o krok dalszym niż zwykłą umiejętnością poruszania się, można wręcz powiedzieć, że jest to wiedza wpływająca na całe nasze życie codzienne. Według Foucana filozofia to integralna część Parkour.

Sebastien porównuje Parkour do yin yang, mówi on, że tak samo jak w przypadku yin yang Parkour jest stworzony z dwóch nierozłącznych części: ruchu gładkiego i płynnego, oraz ruchu pełnego energii i impaktu. Każdy traceur powinien znaleść swój indywidualny środek pomiędzy dwoma powyższymi.

"Bez filozofii podjęte akcje nie mają żadnego znaczenia"

Foucan wspomina, że Parkour nie jest zwykłą modą lecz rozwojem umysłu traceura. Niemożliwym jest poruszanie się jak zwierzę, bycie płynnym jak woda oraz odnalezienie własnego wypośrodkowania yin yang bez filozofii. Sebastien mówi, że podczas treningu powinniśmy skupiać się bardziej na samych sobie niż na naszym otoczeniu, a najważniejszą rzeczą jest odnalezienie własnej drogi i kierowanie się własną intuicją. Nasze umiejętności powinny postępować krok po kroku. Jak twierdzi Foucan samotne połączenie jest niczym, postęp Parkour musi być ogromnym łańcuchem - jeżeli odkryjesz jakąś nową możliwość, podziel się nią z innymi. Nie powinniśmy zapominać też o tym, aby z Parko

Wszyscy odczuwamy niepewność przed nowym skokiem, wszyscy staramy się zmusić nasz umysł do usunięcia wątpliwości jakie rodzą się w naszych mózgach i większość z nas musiała, w pewnym momencie, przynajmniej raz na swoje parkourowej drodze przezwyciężyć lub oszukać budzący się strach. Jeżeli nie możecie sobie z tym poradzić to ten artykuł jest adresowany właśnie do was, a jeżeli nawet dajecie sobie z tym radę to i tak mam nadzieję że ten tekst wam to ułatwi.

Rozpocznijmy od przemieszczenia się na nowy nie znany nam teren, kiedy tylko się tam znajdziesz to natychmiast zaczynasz oceniać otoczenie, prawdopodobniej szukając podobieństw pomiędzy tym nowym a starym miejscem gdzie trenowaliśmy poprzednio. To naturalne podejście lecz również rzecz która może ograniczać nasz postęp. Przyznaję że sam tak robiłem, kiedy idąc w nowe miejsce myślałem "Czy znajdzie się tutaj jakiś fajny precek?", podczas gdy powinienem raczej pomyśleć "Jak użyć tego tereny by ulepszyć mój Parkour?"... Każde nowe otoczenie oferuje Ci wiele możliwości rozwoju zarówno mentalnego jak i fizycznego, dając o wiele więcej niż ten przykładowy "nowy precek".

Kiedy stoisz na krawędzi, szacując odległości, wysokości, szerokości, zastanawiając się nad konsekwencjami porażki i rozważając wszelkie inne niezliczone możliwości tego co może się stać, Twoje ciało zaczyna się przygotowywać na potencjalną konieczność ratowania życia... co jest rzeczą zarówno dobrą jak i złą.

To świetnie - bo adrenalina którą organizm pompuje w żyły odżywia mięśnie, wyostrza zmysły i przygotowuje ciało do wykonania nadnaturalnie ciężkiego ruchu lub całej ich serii.
Jednakowoż może to być rzeczą złą bo dzięki tym wszystkim hormonalnym i emocjonalnym przemianom, łatwo jest się pogubić i spanikować. Jeżeli tak się stanie to bardzo możliwe że zrezygnujemy z tego wyzwania do momentu aż nasz mózg nie będzie w stanie ogarnąć całości skoku i wykonać poprawnie wszystkich poszczególnych elementów.

Nie załamuj się gdy coś takiego Ci się przytrafi, to nie oznacza porażki, nie znaczy to że nie możesz tego zrobić, to oznacza jedynie że nie jesteś na to gotowy. Każdy nowy ruch posiada dwie strony, i zarówno zaangażowanie fizyczne jak i psychiczne jest niezbędne do jego wykonania - kluczem do pokonywania nowych przeszkód jest umiejętność połączenia tych dwóch elementów.

Bardzo ważne jest aby w momencie gdy koncentrujesz się na skoku który masz wykonać, nic cię nie rozpraszało. Nie krępuj się spokojnie poprosić swoich przyjaciół lub ludzi z którymi trenujesz aby przez kilka chwil zachowali ciszę w czasie gdy próbujesz się skupić, oni na pewno to zrozumieją.

Ważnym jest abyś skakał jedynie dla samego siebie, aby nie być pod czyjąś presją lub zmuszać się zbyt bardzo ponieważ jedynym tego rezultatem może być kontuzja która spowolni twój rozwój o wiele bardziej niż odpuszczenie sobie tego skoku dzisiaj. Jutro on ciągle będzie tam na ciebie czekał... ciągły i równomierny rozwój jest o wiele bardziej korzystny niż pośpiech do tego aby wykonać wszystkie skoki które potrafią zrobić twoi koledzy.

Wszystko w swoim czasie, pamiętaj że w Parkour każdy podąża swoją własną ścieżką. Każdy jest na innym poziomie umiejętności i powinien się martwić jedynie tym aby podnosić go w swoim własnym stałym tempie.

Jest wiele rzeczy które można robić aby pokonać naturalny opór jaki odczuwamy przed nowym skokiem, tutaj zaś podaję kilka z nich które działają w moim przypadku i które mogę polecić:

Zostaw przeszkodę i przećwicz podobny ruch na podobnej przeszkodzie, która będzie np mniejsza, niższa lub po prostu łatwiejsza niż ta do której się przygotowujesz. Im więcej czasu spędzisz na trenowaniu tego samego ruchu w bezpieczniejszych warunkach, tym więcej twoje ciało zdąży nauczyć się o pracy mięśni odpowiedzialnych za wykonanie danego skoku z powodzeniem.
Przejdź gdzie indziej i spójrz na nowe wyzwanie pod innym kątem, postaraj wyobrazić sobie siebie wykonującego ruch i to z każdym nawet najdrobniejszym detalem, poczynając od rozbiegu czy przygotowań, aż do lądowania i zatrzymania się. Staraj się zaplanować każdy poszczególny ruch i skup się na tym co będziesz robił w każdym ułamku sekundy i o czym będziesz musiał wtedy pamiętać. Naukowcy udowodnili że wizualizacja jest niezwykle użyteczną metodą rozwijania swoich zdolności. Właściwie to można nawet wzmocnić wiązadła i włókna mięśniowe tylko przez wyobrażanie sobie danego ruchu i tworzenie tak zwanej pamięci mięśniowej, pomocnej właśnie w momencie gdy przyjdzie do wykonywania danego ruchu.
Postaraj się podejść do przeszkody z czystym umysłem, im dłużej stoisz na krawędzi patrząc na stojące przed tobą wyzwanie, tym więcej wątpliwości zaciemni ci obraz sytuacji. Po niezbędnych kalkulacjach, gdy jesteś już zdecydowany na skok, weź kilka głębszych oddechów, zamknij oczy i spójrz na nowo na przeszkodę. Osobiście preferuję odejście od skoku na kilka chwil, wykonać ostatnie przygotowania, wrócić i skoczyć natychmiast niż stać na krawędzi i długo się zastanawiać. Aczkolwiek jest to jedynie metoda doskonale działająca u mnie. Eksperymentujcie z różnymi tego typu metodami walki ze strachem, może odkryjecie że w waszym przypadku właśnie to stanie na krawędzi i myślenie jest najlepszym sposobem.
Najważniejsze jest znalezienie technik i metod najlepszych dla ciebie, które pomogą ci przełamać bariery na twojej drodze. Każdy jest inny i inne rzeczy będą dla niego trudne, poświęć więc odpowiednio dużo czasu na odkrywaniu tego jaki jesteś i tego co może ci najlepiej pomóc w takich sytuacjach.

Dobrą nowiną jest to że pewność siebie jest progresywna. Gdy już raz wpadniesz w nawyk łamania barier i radzenia sobie z ciężkimi sytuacjami to dalej będzie już znacznie łatwiej. Wkrótce zaczniesz polegać na nowej umiejętności w ocenie otoczenia i swoich możliwości, słuchaj tych własnych osądów i tak długo jak pozostaniesz ostrożny nie doznasz porażki.
Nie zapominaj o bezpieczeństwie, baw się dobrze i pamiętaj: strach to jedynie 6 literowe ograniczenie w twoim umyśle.

Termin "zbroja" w Parkour został nadany poziomowi ochrony przeciwko urazom oraz psychicznej odporności na przeciążenia, jakim poddawane jest ciało w tej dyscyplinie. Pomysł polega na postrzeganiu siebie jako wojownika, a dobry wojownik potrzebuje mocnej zbroi na wypadek porażki w bitwie. Oczywiście większość traceurów nie trenuje z myślą o walce, ale chodzi mnie j więcej o to samo. Potrzebujemy silnej i szczelnej zbroi, która będzie nas chronić. Tak jak u rycerzy w zamierzchłych czasach zbroja ta składa się z bardzo wielu elementów, i bardzo ważnym jest, aby spędzić odpowiednio dużo czasu nad każdą z tych części, by była wystarczająco silna i nie zawiedzie nas, gdy będziemy jej potrzebowali. Lubię myśleć o tym w ten sposób, że istnieją 2 jej rodzaje; Zbroja Zewnętrzna i Wewnętrzna.

Opis Zbroi Wewnętrznej - najważniejszą częścią zbroi wojownika jest chroniący głowę hełm … analogicznie najważniejszym elementem naszej zbroi jest głowa. Nasz umysł jest kluczem do całego Parkour i dopóki nie wypracujemy silnej psychiki to nigdy reszta naszej ochrony nie będzie wystarczająco dobra. To dotyczy również wszystkich naszych organów wewnętrznych (naszego serca, układu oddechowego itp.) jak i kości, które należy wzmacniać prawidłową dietą i rozwojowym treningiem.

Opis Zbroi Zewnętrznej - ta z kolei osłania większość ciała, w jej skład wchodzą: kark, barki, bicepsy, tricepsy, ścięgna w łokciach, nadgarstki, dłonie, palce, klatka, plecy, brzuch, biodra, uda, ścięgna udowe, ścięgna krzyżowe, łydki, golenie, kostki, ścięgna Achillesa, stopy. W skład zewnętrznej zbroi zaliczam również skórę. Istotnym jest doprowadzenie skóry do takiej sprężystości, aby była odporna na zadrapania, otarcia, odciski i brud. Wzmacnianie skóry na dłoniach jest szczególnie istotne, jako że z czasem stały się one u człowieka miękkie w związku z nieużywaniem ich tak jak robili to nasi przodkowie.
Budowanie Zbroi:
Zbroja Wewnętrzna:
Umysł
Silny umysł ma kluczowe znaczenie w Parkour, i stanowi podstawę do całej reszty naszej zbroi. Zdolność do wykonania ruchu zależy od zdolności naszego mózgu do przekazania informacji naszemu ciału na temat tego, co chcemy zrobić… i co możemy zrobić. Z tą pierwszą zdolnością (do tego, co chcemy zrobić) większość ludzi nie ma problemu, działamy w ten sposób codziennie, całkowicie o tym nie myśląc – po prostu chcemy się poruszyć a umysł rozpoczyna reakcję łańcuchową, aby to wykonać. Drugiej zdolności (do tego, co możemy zrobić) musimy nauczyć się sami. Tylko z upływem czasu i wzrostem doświadczenia umysł nauczy się, do czego ciało jest zdolne, a wraz z ćwiczeniami pozwoli mu na wykonywanie tego bez zwątpienia i strachu. Naszą drogę z Parkour możemy porównać do psa na smyczy – z czasem właściciel (mózg) zaczyna ufać psu (ciału) i daje mu coraz więcej luzu rozciągając smycz. Moim zdaniem najważniejszym naszym celem przy trenowaniu umysłu jest wyzwolenie naszego ciała i umożliwienie mu swobodnego poruszania bez tego zbędnego wpływu ze strony umysłu.

Organy wewnętrzne i układ oddechowy
Bez sprawnie działającej i odpowiednio przystosowanej obrony wewnętrznej, nasza ochrona zewnętrzna zawsze będzie słaba … Aby zachować nasze serce i układy wewnętrzne w zdrowiu i sile, niezbędna jest zrównoważona dieta i nic ponad to. Decyzje, co do tego, co jeść wpływają bezpośrednio na twoje możliwości w czasie późniejszego treningu. Najlepsi traceurzy traktują swoje ciało dokładnie tak jak sportowcy zaopatrując je w niezbędne paliwo, aby mogło funkcjonować na najwyższym poziomie.

Kości
Wytrzymałość kości również w dużym stopniu zależy od diety. Wszyscy dobrze wiemy, że wapń jest doskonałym składnikiem zapewniającym silny szkielet. Znajdujemy go w mleku i nabiale. Pijcie wiec mleko z niską zawartością tłuszczu i to codziennie. Innym sposobem pomagającym w utrzymaniu silnych kości i zwiększeniu ich gęstości jest stopniowe zwiększanie nacisku. Rozpocznijcie od małych łatwych skoków i bardzo wolno w znacznych odstępach czasu zwiększajcie wysokość a tym samym siłę nacisku tak, aby kości przyzwyczajały się do radzenia sobie z dropami i przeciążeniami. Silne kości są ważne dla traceurów, którzy rozumieją, że różnica pomiędzy złamaniem kości a jej ściśnięciem zależy właśnie od jej siły.
Zbroja zewnętrzna
Mięśnie
Nasze mięśnie pozwalają nam na poruszanie się z gracją, szybkością i siłą. Ich kondycja i rozwój jest kluczowy do podnoszenia poziomu naszego Parkour. W zależności od naszego „specyficznego” rodzaju aktywności ruchowej w Parkour używamy praktycznie wszystkich mięśni, i dlatego musimy wszystkie je wzmacniać i doprowadzić do wysokiego poziomu. Na szczęście nawet samo uprawianie Parkour i pokonywanie przeszkód buduje potrzebne do tego mięśnie, lecz traceurzy chcący iść dalej i osiągać kresy swoich możliwości, muszą poświęcić dodatkowy czas i wysiłek na rozwijanie mięśni. Codzienne ćwiczenia siłowe i wytrzymałościowe powinny być częścią życia każdego traceura, a przez rozwój fizyczny automatycznie ulepszanie techniki pójdzie o wiele szybciej. Należy pamiętać o tym, aby nie przetrenowywać mięśni, należyty odpoczynek (48 godzin pomiędzy ćwiczeniami tych samych partii) jest również niezbędny dla utrzymania mięśni w zdrowiu. Nauczenie się tej równowagi pomiędzy ćwiczeniami a odpoczynkiem jest czymś, na co potrzeba czasu i praktyki, lecz jej wypracowanie jest sprawą niezbędną.

Stawy
Nasze stawy łączą różne części naszej zbroi są więc równie, jeżeli nie bardziej ważne niż jej reszta. Najważniejsze stawy, nad którymi trzeba pracować to: łokcie, nadgarstki, biodra, kolana i kostki. Niesamowicie dużo będzie od nich zależało w czasie treningu muszą być więc bardzo silne. Sekret wytrzymałych stawów leży ponownie w odpowiedniej diecie, stopniowo zwiększanym obciążeniu i czasie poświęconemu na rozwijanie ich zasięgu ruchowego. Dodatki takie jak tran, glukozamina (dostępna w każdej aptece) i tabletki z kompleksem witamin są również warte stosowania dla utrzymania stawów w dobrej kondycji, szczególnie w późniejszych wieku.

Skóra
Prawdą jest że Parkour to ciężka dyscyplina, szczególnie dla naszych dłoni. W czasie pierwszych miesięcy treningu bardzo prawdopodobnym jest, że doznacie wielu skaleczeń, otarć i przecięć na dłoniach. Jest to normalne i możecie o to obwiniać jedynie swoich przodków. Z powodu zmian w życiu człowieka na przestrzeni wieków, typowy człowiek nie potrzebował już wspinać się na drzewa, rzucać oszczepem czy budować schronień własnymi rękami, dłonie więc stały się miękkie i słabe. Parkour to pobudka dla naszych rąk i zmusza je ponownie do tego, do czego dawniej były wykorzystywane. Jeżeli spojrzycie na dłonie małp to są one pokryte twardą skórą i w pełni przystosowane do bujania się na gałęziach i innych ważnych małpich prac ?. W porównaniu nasze dłonie są słabe, obecnie społeczeństwo wymaga od chłopaków i dziewczyn właśnie rąk delikatnych. Niestety chcąc trenować Parkour wybierasz drogę, z akceptacją której społeczeństwo ma problem i której generalnie się sprzeciwia. Najlepszą drogą do wzmocnienia rąk jest wspinanie się na drzewa i huśtanie się na gałęziach wokół pnia, ćwiczenie pokonywania przeszkód z wykorzystaniem rąk … oraz chodzenie na czworaka. Potrzeba na to trochę czasu ale w końcu dłonie wzmocnią się i przyzwyczają do takiego ich wykorzystywania, łatwo rozpoznasz kiedy będą twardsze bo będziesz się kaleczył dużo rzadziej a po długim treningu na drzewach nie będą już obolałe i zrogowaciałe.


Tekst zamieszczony dzięki uprzejmości Blane'a z teamu Team Traceur.
(Article added courtesy of Blane from Team Traceur)

Witaj początkujący traceurze!
Jakże cieszy nas fakt, że nasza grupa ludzi uprawiająca tę wspaniałą sztukę jaką jest Le Parkour powiększy się o jeszcze jednego zapaleńca. Po pierwsze i najważniejsze pstryknij myszka na dwa poniższe linki i obejrzyj je dokładnie.

Lekcja 1: http://www.toya.net.pl/~qqraczy/lekcja1.swf
Lekcja 2: http://www.toya.net.pl/~qqraczy/lekcja2.swf

Jak juz pewnie zdążyłeś zauważyć, lekcje te maja na celu ułatwienie i umilenie nam wszystkim korzystania z tego forum, więc ładnie proszę zapamiętaj zawarte w nich nauki bo mogą Ci one oszczędzić wielu nieprzyjemności. Pamiętaj jesteś *** to jak *** będziesz traktowany (to ciężka rzeczywistość nie matrix).

Teraz przejdźmy do FAQ właściwego czyli najczęściej zadawanych przez Was pytań:

1. Czy mogę uprawiać parkour?
2. Jakie partie mięśni ćwiczyć przy uprawianiu parkouru?
3. Czy odnotowano przypadki śmiertelne w PK?
4. Co robicie gdy ktoś was goni?
5. Czy mieliście problemy z policja?
6. Nie znam nikogo kto biega, co robić?
7. Co na to wasi rodzice?
8. Mam straszne zakwasy jak je usunąć?
9. Nie znam żadnych technik, pomocy!
10. Czy jest jakaś oficjalna definicja Parkour?
11. Czym jest dla Was Parkour?


AD.1. Czy mogę uprawiać parkour?

Oczywiście że możesz! Parkour jest dla każdego, czy jesteś dziewczyna czy chłopakiem, w wieku 12 czy 20 lat, chudym lub grubym, wysokim lub niskim, tu niema żadnych ograniczeń. PK jest sztuką polegającą głównie na doskonaleniu samego siebie, swego ciała, poprawianiu sprawności fizycznej i odporności psychicznej na strach, parkour uczy go przełamywać i to bardzo skutecznie. Walka z samym sobą to jest to czym jest parkour, sztuka ta wystawia nasza silną wole na bardzo ciężką próbę, ale w zamian daje nam wiele wolności i radości życia. Wciąga jak narkotyk albo i gorzej.

AD.2. Jakie partie mięśni ćwiczyć przy uprawianiu Parkouru?

Każde partie mięśni przydają się przy uprawianiu PK, są jednak mięśnie ważniejsze i mniej ważne. Wszystkie interesujące Was informacje znajdziecie w dziale Trening, pamiętajcie jednak o drugiej lekcji używania forum.

AD.3. Czy odnotowano przypadki śmiertelne w PK?

Niestety tak, zostały odnotowane przypadki śmiertelne w PK.

AD.4. Co robicie gdy ktoś was goni?

Uciekamy... albo po prostu z nim rozmawiamy.

AD.5. Czy mieliście problemy z policja?

Jasne, a kto ich nie miał. Ehhh... szkoda gadać.

AD.6. Nie znam nikogo kto biega, co robić?

Zajrzyj do działu Szukam ludzi. Jeśli jesteś z większego miasta to na pewno kogoś znajdziesz, a jeśli z małego to pozostaje Ci szukać kogoś na własną rękę.

AD.7. Co na to Wasi rodzice?

Moi na to jak na lato. Zależy od starszych, każdzi reagują trochę inaczej, na to niema reguły.

AD.8. Mam straszne zakwasy jak je usunąć?

Zajrzyj tu http://www.leparkour.pl/v...b35133cbd68e9c8 na pewno znajdziesz wiele skutecznych sposobów żeby się ich pozbyć. Poza tym każdy je miał jak zaczynał trenować.

AD.9. Nie znam żadnych technik, pomocy!

"Cat Leap
Przeskakujemy przez "przestrzeń", tutaj lądowanie odbywa się za pomocą chwytania się rękami krawędzi ściany, używamy nóg aby zamortyzować kontakt ze ścianą.

Diving vault
Przeskok nad barierką/murkiem niewielkiej wysokości na "NURKA" i zrobienie rolla.

Dive Roll
Zakończenie skoku gdzie biegacz robi przewrót - ręce, ramię i bark mają pierwszy kontakt z ziemią, przeciwnie do nóg.

Dash vault
Przeskok przez przeszkodę. Podobny do Thief vault lecz wykonywany po nabiegu na wprost przeszkody. Wybijamy się przed przeszkodą kolejno prostując nogi przed sobą, kiedy tułów znajduje się nad przeszkodą odbijamy się od niej obiema rękami przedłużając skok i zapobiegając upadkowi na nią. Łatwiej technikę tą wykonuje się na przeszkodach wyższych (ok. wysokości pasa).

Gap Jump
Jest to skok przez "przepaść" (przestrzeń), gdzie lądowanie zazwyczaj nie kończy się na zwykłym lądowaniu, można użyć PK roll.

King Kong Vault
Skok wykorzystywany do pokonywania przeszkód (szczególnie długich). Bierzemy rozbieg i wyskakujemy z rękami wyciągniętymi przed siebie, ciało prostujemy równolegle do ziemi, staramy się podnieść nogi do góry żeby nie zawadzić nimi o przeszkodę. Następnie ręce opadają na przeszkodę, nogi szybkim ruchem podkurczamy do klatki piersiowej. Ręce odrywamy w ostatnim momencie i staramy się wyciągnąć nogi przed siebie, żeby przedłużyć skok. Od monkey vault różni się tym ze jest poprzedzony skokiem na ręce.

Monkey plant
Wyskok na niezbyt wysoką przeszkodę. Po rozbiegu opieramy obie ręce na obiekcie i rozpoczynamy monkey vault, tyle że nie przeskakujemy na a jedynie lądujemy przykucnięci między rękami na przeszkodzie.

Monkey Vault
Układamy ręce na obiekcie, który ma zostać przeskoczony. Nogi przechodzą pomiędzy ramionami, ręce są uwalniane w ostatnim momencie.

One-Handed Vault
Jedna ręka jest ułożona na obiekcie, zostaje on przeskoczony (często w stylu kopnięcia), a ręka zostaje dalej na swoim miejscu, jest ona puszczana w ostatniej chwili.

Pop vault
Technika wykorzystywana do przeskakiwania wysokich murów/płotów. Po rozbiegu odbijamy się nogą od przeszkody (ew. więcej kroków w górę) by złapać się krawędzi. Szybkim ruchem podciągamy ciało do góry (ewentualnie pomagając sobie krokami wzwyż) na tyle dynamicznie by na górze wykonać dowolny rodzaj przeskoku bez dotykania nogami/stopami szczytu przeszkody.

Precision run
Bieg z zachowaniem równowagi po serii nie wiele oddalonych od siebie słupków, poręczy, palików itp.

PK roll
Jest to przewrót gdzie kontakt z ziemią następuje po przekątnej pleców, od któregoś barku do przeciwnego biodra, a zatem ograniczając kontakt kręgosłupa z ziemią.

Precision Jump
Jest to skok ze złączonymi nogami, przy którym lądowanie odbywa się na bardzo małej powierzchni, przykładowo skoki z barierki na barierkę.

Two-handed vault
Technika używana do przeskakiwania przeszkód. Obie ręce umieszcza się równolegle do siebie na przeszkodzie (poręcz, murek). Obie nogi po odbiciu z ziemi kieruje się w bok i do przodu. Tak więc przeskakujemy obok własnych rąk. Zwalniamy chwyt i lądujemy za przeszkodą ustawieni do niej plecami.

Thief vault
Przeskok przez przeszkodę, najczęściej wykorzystywany podczas nabiegu na przeszkodę pod kątem. Opieramy rękę która znajduje się bliżej przeszkody. Następnie wyskakujemy przerzucając kolejno nogi nad przeszkoda zaczynając znów od tej która znajduje się bliżej. Gdy ciało znajdzie się po drugiej stronie murku/poręczy. Wcześniej zwalniamy rękę i ewentualnie opieramy się na drugiej kończąc skok.

Turnover / Turn vault
Skok przez przeszkodę z obrotem o 180 stopni i zatrzymaniem. Rozpoczynamy skok opierając się o przeszkodę jedną ręką, palce skierowane w naszym kierunku. Przeskakujemy jak przy two handed vault. Kiedy nogi znajdą się nad przeszkodą dokładamy uchwyt drugą ręką skierowaną tym samym kierunku co pierwsza. Równocześnie obracamy ciało wokół własnej osi w kierunku rąk. Staramy się spowolnić opadanie ciała przenosząc ciężar maksymalnie na oparte ręce, aby mieć czas na ułożenie stóp po drugiej stronie przeszkody (np. skaczemy przez barierkę za którą jest spadek i chcemy spokojnie zobaczyć co jest na dole by zeskoczyć bezpiecznie). Lądujemy na obie stopy, ugięciem nóg amortyzując skok, cały czas trzymamy się uchwytu (poręczy, murku). Możemy teraz spokojnie wykonać zeskok na dół lub powrócić przez przeszkodę jakimś vaultem.

Tic Tac
Jest to odbicie się od ściany, przy którym najczęściej używamy ręki to podparcia się o obiekt np. kiedy barierka łączy się ze ścianą.

Underbar
Obie ręce ułożone na obiekcie, traceur "prześlizguje" się pod nim - pierwsze nogi. Vault zazwyczaj wykonywany na rurkach, barierkach.

Wall Run
Najprościej mówiąc jest to bieg po ścianie. ”

Możecie jeszcze zajrzeć do działu Filmy oraz Multimedia tam jest krocie filmów i filmików o tematyce PK, na początek polecam Vaults 101 i 102.

AD.10. Czy jest jakaś oficjalna definicja Parkour?

Już wiele razy próbowano definiować Parkour. Niedawno polscy traceur's zjednoczyli się w akcji uświadamiania "nowych" czym jest prawdziwy parkour i próbowali go w miarę bezbłędnie zdefiniować. Więcej o tym na stronie akcji: Poznaj Parkour.

AD.11. Czym jest dla Was Parkour?

Dla każdego traceura PK jest czymś innym. Dla niektórych stal się drogą życia innym z kolei służy do wyrywania lasek i popisywania się przed ziomkami. Parkour jednak wszystkim nam daje cos wspólnego, sposób postrzegania rzeczywistości. Uprawiając PK zaczynasz inaczej spoglądać na otaczający Cię świat, nie widzisz juz poręczy przy schodach tylko rurkę na której można sieknąć monkeya albo jakąś inną technikę. Zaczynasz się spełniać w każdym aspekcie swego do tej pory szarego życia np. matka wysyła Cię po mleko do sklepu, nie idziesz wtedy do najbliższego spożywczaka tylko biegniesz do marketu bo tam taniej, a poza tym fajne rurki maja na parkingu Parkour jest sztuką miejskiej dżungli... kocham ten sport.
Ale jak mówię dla każdego jest czym innym, więc nie zamykajcie się w ciasne ramy tylko szukajcie własnego przesłania jakie kieruje do was PK.

To chyba by było na tyle z mojego ględzenia. Szczególne podziękowania kieruje do ca1na za lekcje korzystania z forum, do Daichi za ogromny spis technik oraz do adminow i moderatorow tego forum (do nich tak sobie, za to że stworzyli to forum i się nim opiekują). Pamiętajcie o lekcjach jakie dostaliście na samym początku to wszystkim nam będzie się bardzo milo korzystało z tego forum.

POzdrawiam

Na forum dla traucerów zadano pytanie takie jak w tytule. Otóż zależy jak na problem spojrzeć. Według mnie na sali powinno stawiać się pierwsze kroki ponieważ nawet jak coś nie wyjdzie to się nie połamiemy dopiero gdy nauczymy się techniki to powinniśmy ją szlifować w terenie. Jednak zależy też o jakie techniki chodzi bo np. rollowania nie da się nauczyć na sali.

'Parkour to sztuka poruszania się po mieście' wniosek: trenuje na miescie. Ale na sali mozna sie fajnie pobawic mozna robic takie rzeczy ,ktore jakby sie nie udaly na miescie to zonk i koniec : ) . Moim zdaniem sala jest swietna do szybkiego wyszkolenia na niej vaultow/flipow bo mozna je robic do utraty tchu i bez obawy o swoje zdrowie ale ,jesli bedziesz w skrajnie ekstremalnej sytuacji to nie mozna zapomniec ,ze miasto od sali rozni sie bardzo.

_________________

Nazywam się Maciek. Maciek Piaskowski. Mam 15 lat i w tym roku kończę 2 gimnazjum. Kocham sport lecz uprawiam te bardziej nietypowe: akrobatyka sportowa, jazda konna i Le Parkour. Akrobatyke i Parkour uprawiam bardzo krótko bo jakieś pół roku i musze przyznać: te dyscypliny nie są łatwe. To pierwsze jest o tyle łatwiejsze że uczysz się z zabezpieczeniami typu materac itp. Natomiast Parkour jest też treningiem odwagi bo tu nie ma żadnego zabezpieczenia a przed wykonywaniem różnych technik blokuje cie tylko własna psychika. Na tym blogu postaram się wam jak najlepiej opisać sport o nazwie Le Parkour.

CO JEST NASZĄ SIŁĄ? LE PARKOUR, JEDNA MIŁOŚĆ!